02 فوریه 2020
فوریه 2, 2020

هراس جدایی از تلفن همراه

0 دیدگاه

هراس جدایی از تلفن همراه

دیکشنری های معتبر دنیا هرسال چند واژه را به عنوان واژه برتر سال گذشته خود اعلام می کنند. برای سال 2018 دیکشنری کمبریج کلمه «نوموفوبیا» را انتخاب کرده است که به ترس یا نگرانی از همراه نداشتن تلفن همراه یا ناتوانی در استفاده از آن اشاره می کند.

کلمه« no mobia »مخفف «no mobile phone phobia» است . سه کلمه دیگر نامزد شده کمبریج در سال 2018 «gender gap»، «ecocide» و «no-platforming» هستند. «gender gap» واژه‌ای است که تفاوت بین طرز برخورد جامعه با مردان و زنان را نشان می‌دهد. «ecocide» به نابودی منطقه طبیعی بزرگ یا آسیب فوق‌العاده به آن اشاره دارد.

«no-platforming» نیز جلوگیری از پذیرفتن حق دیگران در ابراز باورها و عقایدشان در فضای عمومی است، به دلیل این که تصور می‌شود این باورها خطرناک و نپذیرفتنی هستند.

دیکشنری های آکسفورد و دیکشنری دات کام نیز به ترتیب کلمه های «سمی» و «اطلاعات غلط» را به عنوان واژه های سال انتخاب کرده اند. «کالینز» هم «یکبار مصرف» را به عنوان کلمه سال برگزید که هدف از آن جلب توجه عموم به خطرات استفاده از چنین محصولاتی است.سابقه «نوموفوبیا» به چندین سال قبل برمی گردد که اولین بار، یک دهه پیش و توسط اداره پست انگلستان به کار برده شد.

این اصطلاح در سال های اخیر روند رو به رشدی داشته است و دلیل آن هم به هوشمند شدن، افزایش کارایی و وابستگی ما به تلفن های همراه برمی‌گردد. پیشتر تصور می شد دلیل اصلی نوموفوبیا، نگرانی درباره تماس های مهمی است که شخص از دست می دهد اما امروزه محققان می گویند ؛دلیل اصلی اش این است که تلفن همراه به عنوان بخشی از هویت شخصی به ما اجازه می دهد، دیدگاه ها و تجربیات مان را با دیگران به اشتراک بگذاریم. با توجه به فراگیر شدن این اصطلاح در زندگی روزمره مان، از بین دیگر کلمات انتخاب شده توسط سایر مراجع برای سال 2018، به بررسی این اختلال می پردازیم.

یادداشت دکتر روان شناس، درباره آسیب های بیماری نوموفوبیا و توصیه هایی به خانواده ها

خودتان را به تنبلی ذهنی عادت ندهید!

«نوموفوبیا» اصطلاحی نوظهور به معنای ترس بابت جدایی از تلفن همراه است که به دلیل عوارض و مشکلات ناشی از استفاده بیش از حد اینترنت و شبکه های اجتماعی مبتنی بر تلفن های همراه به وجود آمده است. شبکه های اجتماعی، وابستگی ذهنی کاذبی پدید می آورند که در افراد، علایم و رفتارهایی شبیه معتادان به مواد افیونی دارد. به گونه ای که افراد نمی توانند مدتی بدون آن ها به سر برند. اگرچه ممکن است بهانه آن ها برای استفاده از اینترنت، دستیابی به اطلاعات مورد نیاز باشد اما در عمل، این گونه افراد جز پرسه زدن بی هدف در کانال ها کار دیگری انجام نمی دهند.

مضرات اعتیاد به تلفن همراه بر انسان

در درجه نخست، وقتی یک نفر در محیط خانواده، معتاد به استفاده از تلفن همراه به خصوص برای بهره بردن از اینترنت باشد، فرصت برقراری تعامل با دیگر اعضای خانواده را از دست می دهد. همین موضوع، موجب تشکیل یک چرخه معیوب می شود و فرد از نظر عاطفی و روانی هر روز بیشتر از گذشته از دیگر افراد خانواده فاصله می گیرد و به تنهایی خود و استفاده از اینترنت پناه می برد اما ماجرا به همین جا ختم نمی شود.

در ادامه به چند آسیب دیگر اشاره خواهد شد.

وقت کشی و سطحی شدن: اولین صدمه شبکه های اجتماعی، وقت گیر بودن آن هاست. در شبکه های مجازی، مطالب به همان سرعتی که می آیند، به همان سرعت هم می روند و چون مطالب مرور شده عمقی نیستند، ماندگاری زیادی نخواهند داشت و ذهن را سطحی می کنند.

عادت به سرگرمی و تنبلی ذهنی: اساسا انسان ها، گرایش ذاتی به تنبلی و خوش گذرانی دارند و اگر ابزار جذابی هم در اختیار آن ها قرار گیرد به خصوص شبکه های اجتماعی که دارای امکانات جذابی نظیر لایو ویدئو، لایک کردن، دایرکت به سلبریتی و … است، به راحتی می توانند ساعت ها وقت وذهن خود را در اختیار آن بگذارند. این چنین می شود که فرد به مرور زمان از کارهای جدی فاصله می گیرد و توانایی انجام کارهای مهم و کارآمد در او ضعیف می شود.

شیوع مشکلات روانی: خرید مکرر بسته های اینترنتی یا دوندگی بی امان برای رسیدن به یک دستگاه وای فای و اختصاص ساعت ها وقت و انرژی که فایده چندانی هم در پی ندارد، به مرور سرخوردگی و احساس پوچی را در فرد به وجود می آورد. افزون بر این، نوجوانان با دیدن دایم لحظات شاد دیگران در پست ها و استوری هایشان، بعد از هر لایک زدن، سعی به همانندسازی می کنند، ارزش های زندگی برای آن ها حذف یا جابه جا می شود و به مرور از دستیابی به اهداف شخصی خود در زندگی مایوس می شوند.

دوستی های نامتعارف: طبق نتایج تحقیقات دانشگاهی معتبر، زنان بیشتر از مردان وابسته شبکه های اجتماعی مانند فیس بوک، اینستاگرام، تلگرام و … می شوند. مطالعات نشان داده است، افرادی که میزان اضطراب و نگرانی در رفتارشان بیشتر است، کاربران همیشگی شبکه های اجتماعی هستند، چراکه این افراد معاشرت های مجازی را به ارتباط های درون جامعه ترجیح می دهند. همین ضعف شخصیتی می تواند باعث شکل گیری وابستگی های نامتعارف و مشکلات پس از آن شود.